Broer en zus

Ik hoor het vaak..
Sara is de "meisjesuitvoering" van haar broer.
Echt broer en zus die ontzettend veel op elkaar lijken..
Ik zie het zelf niet zo.. Tenminste meestal niet.
Maar door de foto`s van de verjaardag heen bladerend, kwam ik dit tegen...
Of ze nu op elkaar lijken of niet het blijven voor mij mooie, leuke foto`s.

Allebei op hun eigen feestje.
Allebei vieren dat ze 1 jaar zijn.
Allebei hun allereerste eigen taartje.


Schatten zijn het. Mijn lieve, lieve schatten..

(bijna) 1!!! Feestjuuh...

Wauw, wat een dag.

Glimmende oogjes, klappende handjes, brede grijns en volop genieten.
Wat was het een super geslaagd feestje. Ons kleine meisje is alweer (bijna) 1 jaar!
Er zijn knuffels en kusjes gegeven, cadeautjes uitgepakt, kaarsje uitgeblazen, taart opgegeten en veel gelachen en genoten.

Slogan van de dag....

Het is zo leuk om die verraste oogjes te zien die de slingers en de ballonnen in het vizier krijgen.
Oogjes die alles in zich opnemen en een hoofdje wat maar rond blijft gaan om vooral niks te missen.
En dan ook nog cadeautjes, glimlachend neemt Sara het in ontvangst om het vervolgens te laten openen door haar broer die het ook allemaal heel gezellig en leuk vindt.

En dan de taart... Kleine stralende oogjes, een glimmend snoetje die de kring rondkijkt om even te checken of iedereen wel ziet dat ze een heus taartje voor zich heeft staan.
2 handjes die het taartje pakken en in het mondje stoppen.

En dan `s middags nog een heerlijk zonnetje waardoor er in het zonnetje geluncht kan worden en waardoor er buiten gespeeld kan worden.
En als de rust dan voor een poosje is weergekeerd is het natuurlijk heerlijk om samen met papa de mooie ballenbaan in elkaar te zetten. En die blijkt opgezet wel enorm groot, maar ook heel wijs om mee te spelen.

Nu is het weer voorbij kan er bijgeslapen worden om morgen weer te kunnen spelen met al het nieuwe speelgoed.
Wij genieten nog even na....
1 jaar... het blijft bijzonder. Stiekem denken we nog even terug... terug aan dat ene moment dat je als klein, klein, meisje in mijn armen werd gelegd. alweer bijna 1 jaar geleden.

Mooie taarten staan klaar...

Jaaaaaaa, taartje!!!

Zo`n tompouce gaat er wel in hoor....

Cadeautjes uitpakken.. Lukas helpt wel..

Even bijkomen bij oma op schoot.

Glimmen bij zo`n mooie loopauto..

Ontdekken dat je bij je ballenbaan eigenlijk best
al een beetje los kan staan.. En dat maakt Sara trots!

In het zonnetje lunchen. Gezellig..

Heel dankbaar en heel stil....

Gisteren was het zover.
De 20-weken echo.
Best spannend om opnieuw naar een klein, groot wonder te kijken.
De vragen die door mijn hoofd gaan: Mag het opnieuw goed lijken? Zou het hartje goed kloppen? De organen op hun plekje zitten? De hersenen goed ontwikkelen? Het middenrifje gesloten? Alle verbindingen goed zijn? Zou het een jongetje zijn een meisje??

Alle vragen zijn beantwoord... Op eentje na... Een jongetje? een meisje?? Dat zullen we afwachten tot augustus.
En dan lig je daar op een hard "bed", de koude gel op je buik, de echokop die over je buik schuift een arts met een denkrimpel boven zijn ogen.
Concentratie en elke keer weer die opluchting wanneer hij zegt: "Dat ziet er ook goed uit."
Ik voel me intens dankbaar vanbinnen, besef me vanuit mijn tenen tot mijn kruin hoe gezegend we zijn.
Tuurlijk, ik weet ook wel er kan nog vanalles misgaan, ze kunnen niet alles zien op deze echo.
Maar toch.. Voor zover het nu lijkt krijgen wij een derde gezond kindje.
Terwijl mijn man en de dokter geconcentreerd naar de echobeelden staren, dwalen mijn gedachten weg.
Naar die lieve vriendin die dit ook zo heel graag zou willen, maar waarbij het tot op heden nog niet mogelijk is.
Naar die kennis die het al meerdere keren mocht voelen maar telkens terug moest geven aan de Schepper van het leven.
Naar die lieve collega waarbij het nog maar zo de vraag is of het kindje het buiten de baarmoeder zal redden.
Naar die lieve vrouw die te horen kreeg dat het helemaal niet goed zit met het kindje en dat er een traject met vele behandelingen en operaties te wachten staat wanneer hun kindje geboren zal worden.

Stil gaan mijn gedachten naar God. Met tranen diep in mij breng ik ze allemaal bij Hem.
Ik begrijp het niet, ik snap het niet en ik kan er met mijn verstand niet bij.

Dan brengt de stem van de gyneacoloog mij weer in het hier en nu.
"Het lijkt erop dat het allemaal helemaal in orde is."
Ik glimlach, voel me ontzettend rijk gezegend en diep dankbaar. Ik kijk opzij naar mijn man en besef dat ik ook met hem zo gezegend ben.
Dit alles maakt me zo intens dankbaar en zo stil.


Grote God wij loven U
Heer o, sterkste aller sterken
Heel de wereld buigt voor U
En bewondert uwe werken
Die Gij waart te allen tijd
Blijft Gij ook in eeuwigheid.

Heer ontferm U over ons
Open uwe vaderarmen
Stort Uw zegen over ons
Neem ons op in Uw erbarmen
Eeuwig blijft Uw trouw bestaan
Laat ons niet verloren gaan

HOERAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!

Feestjuuh

Onze lieve, behulpzame, geweldige, zorgzame papa en man was woensdag jarig!!!!
Hoera voor papa!!!
En omdat Lukas heel goed beseft wat jarig zijn betekent hebben we het als gezin ook gezellig gevierd.
Kaarsjes, cadeautjes, verjaardagslied, taart, slingers, kussen en knuffels.

Op naar nog heel veel gezellige jaren met elkaar!!
Lieve schat, ik hou onwijs veel van je.
Dikke kus en knuffel!

Ook Sara heeft een cadeau

Cadeautje voor papa van Lukas

Hieperdepiep HOERAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA
 

11 maanden...

Onze kleine, blauwogige lieverd is alweer 11 maanden.
Wat is het onwijs genieten met die kleine lekkerbek!!!
Ze is zo`n vrolijk, blij meisje.
Ze kijkt de hele dag om zich heen, observeert eindeloos de mensen die ze allemaal ziet, ligt om de haverklap in een deuk om wat haar broer allemaal doet.
En sja.. Als er zoveel om je heen gebeurt waarom zou je dan nog met je eigen ontwikkeling bezig zijn??!!... Sara doet het op haar eigen tempo.. Ik ben zo benieuwd wanneer ze zichzelf echt gaat verplaatsen.......

Haar eerste beleving met zand vond ze prachtig.
Waar haar broer het spaansbenauwd kreeg van die kleine, gekke korrels in zijn hand
weet zuslief niet hoe snel het in haar mond moet, hoe ze het over haar kleren kan gooien en hoe ze heerlijk met haar handen in het zand kan draaien en scheppen tot haar nageltjes zwarte randjes hebben. Bij het luierverschonen kom je dan ineens zo`n steentje tegen....
Het is wel oppassen geblazen, want werkelijk alles verdwijnt in haar mond.
Steentjes, zand, gras en alles wat haal kleine handjes vinden... kleine levensgenieter!

Heerlijk.. Op naar haar eerste verjaardag. pff.. het is ongelooflijk cliche, maar o zo waar.
Het gaat zoooo snel..


Lekker in het zand... en maar eten...

Stapelgek op ons mooie meisje... precies 11 maanden







Je weet het...

Je weet dat het lente is als

- de kinderen vroeg wakker worden
- de vogels om 5 uur te horen zijn
- om half 7 het licht door de gordijnen schijnt
- 7 uur de eerste was draait en de bedden buiten hangen
- Alle stof en hersenspinsels uit je gedachten zijn
- je de zon op je huid voelt tintelen-
- je jezelf vrolijk en energiek voelt
- je aan alle kanten schoon wil maken en de ramen en deuren open wil gooien
- je dansend en springend met de kinderen heel hard meezing met het lied:
   "weet je de de lente komt"
- je was `s morgens in de machine zit, en `s avonds weer in de kasten ligt.
                   (heel bijzonder en fijn want wij hebben geen droger)
- je buiten aan het koffiedrinken bent,
- je uren in de speeltuin bent en eindeloos wandelt
- je `s avonds je huid voelt trekken door alle zon

Je weet het... Het heerlijke gevoel van nieuw leven!!! LENTE!!!!!!

Samen schommelen.. Heerlijk... Ik kan er zo van genieten!!!

Mooie, lieve Sara

Ons kleine meisje, onze vrolijkerd, onze lachebek.
Wat zijn wij volop aan het genieten van ons meisje.
Het is zo`n lieverd.
Ze ontwikkelt rustig in haar eigen tempo.
Bij ruim negen maanden was het zover, de eerste tandjes kwamen door. Ze heeft er niet heel veel last van gehad gelukkig.
Het zitten gaat heel goed en ook op haar buik kan onze lieverd lekker spelen.
Vooruit schuiven/tijgeren of kruipen is nog veel te moeilijk, maar achteruit schuiven dat gaat steeds beter en dan kom je op allerlei gekke plekken terecht.
Sara is heel ontspannen en geniet enorm van alles wat er om haar heen gebeurt.
Haar grote broer is haar grootste vriend. Ze houdt hem de hele dag in de gaten en ligt om de haverklap in een deuk om de dingen die Lukas doet. De chemie tussen die twee is heerlijk om naar te kijken.
Verder genieten we van alle knuffels, kussen en lachsalvo`s die onze kleine meid ons geeft....
Onze lieve Saar.... We gaan alweer nadenken en vooruit kijken naar haar eerste verjaardag.. nog 6 weken.....

Lekkere, lieve lachebek!!!!!