zondag 25 december 2011

Ome Menno...

Wat gezellig.... eerste kerstdag komen Menno en Anke met Eva gezellig kerst bij ons vieren.
Lukas heeft er absoluut een vriend bij.. Zijn oom Menno..
Samen hebben ze dikke pret. Als oom Menno wegloopt, volgt Lukas meteen...
Samen met oom Menno eten.
Samen met oom Menno kijken wat iedereen aan het doen is.
Samen met oom Menno knuffelen
Samen met oom Menno paardje rijden op zijn nek.
Samen lol hebben en heel veel om elkaar geven.
En als we dan ook nog de babayfoto`s erbij pakken, lijken ze ook nog eens erg veel op elkaar...
Zij zijn twee vriendjes, absoluut!!!

Lekker samen op de bank

Lekker oom Menno....




vrijdag 23 december 2011

Wij keken Zembla.....

Daar zit je dan, zoonlief ligt boven te slapen.
We genieten van een avondje op de bank, kijken "onze" serie flikken Maastricht.
We kiezen ervoor om er een gezellig een wijntje en een nootje bij te pakken.
Vanaf de bank kijken we naar onze mooie nieuwe gordijnen die er na bijna 2 jaar eindelijk hangen.
Om ons heen gezellige lichtjes.
En dan..... dan zappen we en komen bij een uitzending van Zembla terecht.
Ik word erdoor gepakt en blijf kijken.
Moeilijke materie, ik probeer het te begrijpen.
Beelden van rijke zakenmensen, arme/uitgemergelde mensen vullen het scherm.
Het gaat over pensioenfondsen en speculaties. (als je het zo schrijft)
Rijke zakenmensen die beleggen in verschillende dingen om zo ons pensioen te kunnen bekostigen.
En dan begrijp ik het, ze hebben speculaties in voeding van arme hele arme mensen in verre landen.
Ze beleggen in bijv mais.. En als er dan schaarste is omdat de oogst slecht is gaan de prijzen omhoog het is immers schaars. Rijke mensen uit het westen verkopen, want juist nu levert het geld op.
Daardoor hebben wij goede pensioenen.
Wat wrang en wat erg dat het over de ruggen van arme afrikanen moet.
Wat erg om te zien dat er daardoor zoveel ondervoede kindjes zijn. Ons kindje ligt boven rond en gezond te slapen, als hij honger krijgt kunnen wij hem eten geven.
Maar daar??.. Daar wordt eten afgepakt, om ons een goed pensioen te kunnen geven.
Dit kan niet, dit mag niet. Er zit een dikke brok in mijn keel, tranen staan in mijn ogen.
In wat voor wereld leven wij. Boos en verdrietig kijk ik verder... Zakenmensen komen aan het woord, ze lachen het weg dat er mensen omkomen van de honger door hun.. Welnee, zo moeten we het niet zien. Het gros van de mensen die erin speculeren wil niet reageren. Waarom?? Voelen ze aan dat wat ze doen echt niet kan??
Ik kijk naar mijn wijntje.. Het is luxe
Ik kijk naar ons huisje... Het is luxe
Mijn blik gaat naar de koelkast, eten voor de kerst is daarin opgeslagen.
Waarschijnlijk is het veel te veel...
Zo kan ik nog wel even doorgaan...
Ver weg en dichterbij dan we soms denken. Zijn er mensen die niets hebben.
Die `s morgens niet weten of ze deze dag iets te eten zullen krijgen...
Ik moet mijn tranen drogen en in stilte bid ik.
Here, komt U snel terug om Uw wereld weer te maken zoals u het bedoelt heeft.

Dan schiet er een lied door me heen.. Eens zal op de grote morgen..... WAUW!!!
Dank U Heer voor die belofte....

Eens zal op de grote morgen klinken het bazuingeschal;.
dan zal Jezus wederkomen als de Rechter van 't heelal.

Refrein:
Wie zal op de grote morgen buigen voor die majesteit
Wie zal op die grote morgen vluchten voor die heerlijkheid?

Eens zal op de grote morgen 't mensdom zwijgen eind'lijk stil:
dan zal Jezus Christus vragen: 'Wat deed u om mijnentwil?'

Eens zal op de grote morgen blank en bruin worden vereend
kleur of ras is niet belangrijk, maar Gods gunst aan ons verleend.

The day after....


Zoo boos kijken, mama zou je bijna je zin geven. Bijna....

Na het nachtelijk gespook, is Lukas heel lekker gaan slapen om de volgende ochtend om 9:00 wakker te worden. Daar was ik natuurlijk erg blij mee. Ik voelde me prima uitgerust en kon er weer tegenaan.
Lukas duidelijk iets minder. Na een poosje wakker te zijn, was hij alweer erg moe..
(sja.. Kereltje consequentie van je wangedrag van afgelopen nacht.)
Snel leg ik hem lekker in zijn bedje met opnieuw zijn "gewone" slaapzak aan.
Het is de laatste slaapzak van de puckababy en die heeft wantjes aan de mouwtjes. Die doen we maar bij hem aan, zodat hij nog niet al te veel kan met zijn handjes. Hij lijkt het prima te vinden en gaat lekker slapen.
Af en toe moet ik erheen voor een speen of omdat hij weer wakker is geworden.
In bed met nieuwe slaapzak....
Het is echt doorbijten. We moeten hier even doorheen. Hoe lastig ook.
Maar we hebben er vertrouwen in.
Na zijn ochtendtukkie met veel onderbrekingen en zeker de helft korter neem ik hem weer mee naar benenden.
Lukas is ontzettend moe, komt niet goed tot spelen en weet niet wat hij wil.
We stappen op de fiets en we fietsen gezellig een rondje, dat vindt hij prima, eenmaal thuis is hij weer heel erg moe. Ik geef hem een lekkere warme fles en leg hem weer in zijn bedje, maar slapen ho maar.
Echt absoluut niet. Na een dik uur van troosten/ huilen en proberen, geef ik het op hij mag eruit.
Ik bedenk me dat het een hele lange ruk gaat worden tot 19:00..
om 18:00 is Lukas dan ook helemaal op. We lopen wat, bouwen torens, rijden met de graafkraan, papa speelt paardje, leest boekjes, we zingen liedjes. Alles hebben we ervoor over om hem nog even wakker te houden. Dan is het 18:20 we besluiten hem in een goed warm bad te doen, Lukas is echt helemaal op. (Wat wil je, normaal slaapt hij dik 4 uur op de dag, nu drie kwartier)
In bad leeft hij weer wat op en speelt lekker. Eenmaal in zijn bed, begint het krijsen opnieuw.
Ik word er ook erg moe van. Dan hak ik de knoop door, hij moet een goede nacht draaien anders raakt hij helemaal aan het eind van zijn latijn. Ik pak zijn oude slaapzak en stop het ventje erin.
Lukas schurkt zich tegen zijn knuffels en voordat ik de kamer uit ben slaapt het ventje!
Heerlijk... We oefenen overdag wel met de nieuwe slaapzak en als dat goed gaat, pakken we de nacht erbij.. Komt vast helemaal goed.
En vanmorgen?? Vanmorgen om kwart voor 8 werd het ventje wakker, helemaal uitgerust en klaar om zijn nieuwe dag te beginnen.
Ik ben tevreden, we hebben een prima keus gemaakt!

Lukas heeft weer energie, om lekker te spelen en vanalles te ontdekken!

LIEVERD!!!!!

donderdag 22 december 2011

voor 1 keer maar dan NOOIT meer!!!

Het is kwart over twee midden in de nacht.
Zoonlief zou deze nacht moeten slapen met zijn nieuwe slaapzak, met mouwen.
Klaar met de inbakerzakken, hij is daar te groot voor geworden en dat zak is versleten.
Het ging perfect.. tot een uurtje of half 12. Huilen, huilen, huilen..
Het lukte hem echt niet meer. Snel de oude slaapzak weer aan om het morgen weer te proberen.
Wat er is, ik weet het niet. Maar slapen ging de kleine man niet meer....
Krijsen, krijsen, krijsen....
Niets helpt. Helemaal niets.
Arjan moet morgen gewoon weer aan het werk dus ik besluit het kereltje bij mij te nemen..
Het werkt.. voor 3 minuten..
Ik weet het niet goed meer.. En dan doe ik iets wat ik NOOIT zou doen en wat ik ook echt NOOIT meer ga doen. Ik ga naar beneden met Lukas.
Ik zet hem in de box en hij lacht heel tevreden. Opnieuw een bevestiging voor mij, dit NOOIT meer.
Heel lief is hij nu aan het spelen, vermoeidheid speelt geen enkele rol.
Laat ik heel duidelijk zijn. bij HEM speelt vermoeidheid geen rol, bij mij wel.
Als ik naar hem kijk, lacht hij een beetje verlegen en doet zijn hoofdje naar beneden.
Hij weet het heel erg goed!!! Hij heeft gewonnen en hoe. Hij wordt nog gruwelijk beloond ook.
Morgen is dat anders!! Morgen staat er een campingbedje beneden, en als hij dan weer zo krijst (terwijl er echt helemaal niets is) mag hij een nachtje beneden slapen.
En nu ben ik het helemaal zat. Ik ga een fles maken en daarna leg ik het kereltje in zijn bed, en als hij nou heel moeilijk gaat doen.... Dan staat het campingbedje er straks al.. hmmm, geloof dat ik hem dat ook meteen maar even ga vertellen..
Het is nu klaar, de mama moet echt gaan opvoeden!!

woensdag 21 december 2011

Voor het laatst/voor het eerst....

Al een tijd is Lukas eigenlijk aan de grote kant voor de tummytub..
Maar hij vindt het altijd nog heel lekker. Dubbelgevouwen in de tummytub speelt hij met zijn voeten en probeert er al spetterend zoveel mogelijk water uit te krijgen.
Hij vindt het prima!
Op zicht vind ik het ook helemaal prima... Alleen dat gespetter wordt echt te erg.
De vloer van zijn kamertje, de kast en de commode kan ik na een heerlijke baddersessie helemaal schoonmaken en drogen.
Dus het is klaar. Lukas is met zijn bijna tien maanden voor de laatste keer in de tummytub geweest.



Omdat ons kleine badje lekte en het grote bad wel erg veel water vraagt voor een baddersessie van Lukas hebben we een nieuw klein badje gekocht.
Lukas vindt het minstens zo lekker, misschien zelfs beter.
Nu kan hij lekker spelen met badeendjes, kan hij nog steeds zijn voeten pakken en mag en kan hij spetteren wat hij wil! LEUK!!!