Veranda in aanbouw.

Nadat er een winter lang niets meer aan de veranda is gedaan, heeft manlief de draad weer opgepakt.
Nu gaat het toch  echt gebeuren. De veranda komt deze zomer helemaal af!! Eigenhandig gebouwd door mijn lieve man. Ook de rest van de tuin moet erstraks aan geloven, nieuwe tegels erin, paar mooie potten met bloemen, voor Lukas een zandbak, mooie spullen onder de veranda, gezelligheid aan de nieuwe schutting, en dan is het klaar.. En gaan we genieten van lange, zwoele zomeravonden.
En tot die tijd?? Zetten we gewoon wat stoelen neer waar ruimte is, geniet Lukas van de grote zandbende en klust Arjan verder.
En ik geniet van mijn man die helemaal in zijn element is en van zoonlief die zijn papa`s "klusacties" echt volledig kopieert tijdens het "helpen"

Samen zetten we er zo een nieuw wandje in.

Dit wordt straks een toptuintje..



Allebei je eigen werkbank

Papa helpen.....

Lieve kleine Sara

Onze lieve Sara doet het heel goed!
Ze drinkt super, groeit als een malle, slaapt lekker (overdag) en is steeds een beetje meer wakker, een  relaxed meisje.
Grote broer Lukas is super trots en doet heel voorzichtig met zijn zusje.
En elke ochtend klinkt het in de slaapkamer: "goejemogge lieve saraatje..Kusje?! *smak*"

Trotse grote broer!

Wat zijn we trots met elkaar op ons kleine meisje!
Alleen de nachten.... Dat was even zo`n "o, ja.. momentje.."
In de nacht is mevrouw ontzettend wakker en slapen ho maar..
Zodra ze haar eigen bedje ruikt, zet mevrouw het op een krijsen.
Soms heeft ze een rede. Krampjes, een boer die nog dwars zit of een luier die nog verschoond moet worden.
En soms heeft ze geen reden. Ja.. Aandacht. Knuffelen met mama, geborgenheid van papa.
Ook dat is allemaal nodig, dat zal ik nooit ontkennen. Maar in de nacht?? Dan heb ik daar heel erg weinig energie voor.
In de nacht wil ik zoveel mogelijk slapen, slapen, slapen..
Dus na 3 nachten uren huilen van Sara en wiegen, troosten en eindeloos geduld van onze kant was het klaar. Dit trok ik niet langer.
En toen Sara de volgende nacht opnieuw alles op alles zette, deden wij dat ook.
Na een paar uur lopen, knuffelen en troosten was ik het helemaal zat!
Met wallen waar je u tegen zegt, een hoofd wat alleen nog maar roept: "Ik wil slapen, ik wil slapen"
namen we een drastisch besluit. Onze Saar mag huilen, maar dan wel beneden zodat wij kunnen slapen.
Ik had niet gedacht dat ik dat ooit nog eens zou doen. Hup madame beneden in de wagenbak en wij snel weer boven in bed. En jawel hoor.. na een kwartiertje is het stil.. heel stil.. Sara slaapt!
HEERLIJK!!
Zou ze het nu begrijpen?? De dagen zijn voor het knuffelen, troosten, draagdoeken en eten. En de nachten voor het eindeloos slapen.
oke.. vooruit en nog 1 of 2 voedingen.



Volledige overgave.
 

Mooie, wakkere Saar

Lekker weertje, koekepeertje!

Lekkerbekkie!

Wat een super lekker weer hebben we de afgelopen dagen..
We genieten er volop van. Lukas doet niks liever dan buiten banjeren en proberen om er op zijn motor vandoor te gaan..
De mama moet langzaamaan gaan leren loslaten.. En dat is toch best lastig.
Het liefst houdt ze haar kleine mannetje 24/7 in haar vizier, maar dat kan niet en zou ook niet goed zijn!
Dus heeft de mama de afspraak dat zoonlief in de steeg mag crossen op zijn motor, maar niet verder!
En tot nu toe gaat het best heel goed.. Nou... Lukas doet het heel goed, de mama moet echt nog even oefenen om niet steeds even om het hoekje te spieken of hij niet verder gaat dan afgesproken.
pff.. Loslaten het is zo makkelijk nog niet..
Buurtkinders komen gezellig bij ons spelen of Lukas speelt bij hun.
(allemaal poortdeuren die zich in de steeg bevinden!! HEERLIJK!!)

Het is genieten!! En genieten kan je het beste doen als je het loslaat.. Daar gaan we dan maar eens hard mee oefenen.



Lekker ijsje eten...

Kga ff crossen hoor mam!!

Doeoeoeoeoeoei!!
 

Kroningsdag.. (allerlaatste koninginnedag!)

Dit dagje was al helemaal uitgestippeld van te voren. Het zou een echt gezinsdagje worden.
`s morgens voor de televisie, oranje tompoucen erbij en maar staren naar de koningin, de prinsesjes
en alle ceremonie eromheen! Mooi!!!

Daarna heerlijk op een kraamtijd tukkie om vervolgens te kijken naar het gebeuren in de kerk.
Het is zover we hebben een echte koning en nieuwe koningin.
Wat is het dan heerlijk gezellig dat papa ook lekker thuis is en de grootste schik heeft met Lukas.
Uren met hem speelt en zorgt een natje en een droogje. Het is een topper die Arjan!!!
`s middags gezellig over de kleedjesmarkt, ijsje eten en voor Lukas een ritje in de draaimolen.

Ik zeg: TOPDAGJE!!

Samen met papa kleien...

Oke... Omdat mama het zo
 graag wil, ga ik daar wel even staan.

Lastig kijken, met zo`n grote hoed.
Tante Corina bedankt!!! Hij heeft hem
heel veel opgehad!!

Onder de indruk van de hard rennende
paarden.. Heerlijk plekje op papa`s nek.

Sturen!!! in de draaimolen!

Als afsluiter nog een lekker ijsje!

Zonnebankkuurtje voor Sara

En dan wordt het zondag.
Arjan is met Lukas naar de kerk en ik ben met onze kraamverzorgster (helaas een andere..) thuis.
Ze maakt zich wat zorgen over de lage temperatuur van Sara.
We krijgen haar maar niet boven de 36.0, terwijl ze kruiken genoeg heeft.
De verloskundige wordt gebeld om toch even naar Sara te komen kijken.
Zij vindt Sara ook erg geel.. en nadat ze Sara heeft uigekleed vindt ze haar zo geel, dat ze wil dat we in het ziekenhuis haar bili laten prikken. (Bili is meten van de geelheid)
Dat is even schrikken. Het ging zo goed!! Gelukkig is het niet ernstig, maar balen is het wel.
Er bestaat nog een kans dat het niet erg is en dat de waardes goed zijn, en dan zijn we zo weer thuis.
Dat hoop ik van ganser harte.
Eenmaal in het ziekenhuis blijkt anders.
Sara`s hoogste waarde mag 300 zijn en helaas zit zij op 365.. Veel te hoog dus.
Helaas, maar waar. Sara moet onder de lamp.
Zelf mag ik in een kamertje ernaast blijven om haar wel zelf te kunnen voeden.
Deze momenten koester is. het mag 35 minuten duren, daarna moet ze weer terug onder de lamp.
Na wat extra bloedonderzoek blijkt dat verder gelukkig helemaal goed te zijn.
`s avonds is het effect van de lamp al zichtbaar in de waarde van de bili. Deze is al gezakt naar
299!! Goed zo Saar!!
Maandagochtend wordt ze opnieuw geprikt. De waarde moet 230 zijn om naar huis te mogen.
Maar Sara verbaasd iedereen met een waarde van 219! We mogen naar huis!!


Mama mag je in de couveuse troosten.
Dat helpt gelukkig! Kben trots op je Sara!

Gauw inpakken en wegwezen. Thuis hup het kraambed weer in en verder genieten.


Bloedprikken is niet fijn!!!







Je ligt er heerlijk ontspannen bij..

Brilletje op, lampje aan en kuren maar.



Het legertje artsen neemt besluit.
Je mag naar huis!!!!



uit de mond van kinderen.....

Zodra onze kraamverzorgster 1 stap over de drempel heeft gezet is Lukas "om".
Vrolijk kletsend loopt hij achter haar aan en helpt waar hij kan.
De kraamverzorgster is vanaf minuut 1 verliefd en wij genieten van het feit dat het zo soepel loopt!

De volgende ochtend zit de kraamverzorgster naast Lukas op de slaapkamer bij het kraambed.
Ook Arjan is erbij en we gaan gezellig samen ontbijten.
Lukas vouwt zijn handjes en begint met bidden:
"Heere zegen dit eten en drinken om Jezus wil, Amen"
Zijn oogjes gaan open en zien de wieg staan. Lukas kijkt verschrikt op en zegt:"o,o Sara vergeten"
Spontaan vouwt hij opnieuw zijn handen en zegt:"Heere God, dankewel Sara geboren is!! Dankewel voor Sara zorgen en ook..... en ook...." De oogjes gaan open en hij kijkt naar onze kraamverzorgster. Haar naam is die even kwijt, maar al snel schiet die hem te binnen. Opnieuw sluit hij zijn ogen en gaat verder:"Dankewel Saskia hier is, ook voor Saskia zorgen, Amen"

En mama: Mama zit op haar kraambed en is ontroerd om dit prachtige, spontane gebed van zoonlief.
En de kraamverzorgster? Die slikt, pinkt een traan weg en sluit Lukas volledig op in haar hart..

Zo.. en dan  nu ontbijten. Een mooier begin van de dag konden we ons niet voorstellen!

Sara Joanne

Jaa... Sara Joanne is geboren.
Na een zwangerschap van 37 weken en een vruchtwaterhoeveelheid van bijna 5 liter, vond de gyneacoloog het genoeg. Ik moest blijven, kreeg een bedje aangeboden in het ziekenhuis en ze zouden me meteen gaan inleiden.
Dat was even slikken. Ik voelde me heel goed, had een prima zwangerschap, en wilde heel graag de 40 weken vol maken.
Helaas mocht dit niet gebeuren..
Gelukkig had ik maandag de tijd om te schakelen en me erbij neer te leggen dat ik de volgende dag een klein babytje in mijn armen zou houden.
Spannend.. Een jongetje? Een meisje?
Na een dag flinke weeen wegpuffen was het na twee persweeen zover.
Een klein babytje werd er op mijn buik gelegd. Een meisje!! Een klein, roze meisje.
Een meisje wat het meteen heel goed doet en duidelijk laat horen dat ze er is..
Een klein meisje van 37 weken, 47 centimeter en een mooie 5 pond.
16 april 2013 is DE dag van onze Sara.
Sara, een zusje voor Lukas een dochter voor ons.
Sara een naam die we mooi vinden en Joanne.. Daarmee is ze vernoemd naar haar pake en beppe.
Johan en Ankie..

Wat is ze mooi, wat is ze lief en wat zijn we trots.
Haar grote broer bewondert, kust, heeft lief, is trots, knuffelt en laat aan iedereen die haar wil zien vol trots zijn zusje Sara zien.

We genieten..
(op de gebroken nachten na dan ;)